ENTRE-TEMPS

"Mira la serenidad desta noche, la soledad en que estamos,
que nos convida a entremeter alguna vigilia entre nuestro sueño."
Don Quijote de la Mancha, deel II hfdst. LXVIII

NL
Tijdens het pre-industriële tijdperk en vòòr de uitvinding van het elektrische licht hielden vele mensen er andere slaapgewoontes op na dan diegene die wij vandaag kennen. Mensen gingen naar bed wanneer het donker en koud werd en werden ‘s nachts weer wakker. Ze stonden op, hielden zich even bezig en gingen terug naar bed. De periode tussen twee slapen in werd dorveille genoemd. Die dorveille werd gebruikt voor allerlei dingen: seks was uiteraard een zeer gangbare bezigheid, sommigen aten iets of gingen zich warmen aan de haard. Het was ook een uitgelezen moment voor het plegen van allerlei misdaden. Een andere populaire bezigheid was het interpreteren van dromen omdat die nog vers in het geheugen zaten en ook menig schrijver liet zich toen ook door die mysterieuze dorme-veille inspireren. De meer devote van aard besteedden deze tijd dan weer aan bidden.

ENG
During the pre-industrial era and before the invention of the light bulb many people had sleeping habits that differed remarkably from the ones we have today. They went to bed when it got dark and cold, only to wake up in the middle of the night. They revived, fulfilled some tasks in the dark and went back to bed. The period between those two stages of sleep came to be called the dorveille, which was used for several things. Sex was of course one of the most common, but others just grabbed a bite or used the time to warm up at the hearth or stove. It was the ideal time to commit all sorts of criminal acts as well. Another popular occupation was the interpretation of dreams, as they were freshly lingering in the memory, hence many a writer was inspired during this mysterious dorme-veille. Those of a more devoted nature used the time to pray.
 

ENG
Entre-temps is a voyage through an imaginary town during the night. Here and there, human activity is noticed and the story zooms in on the occupations of the people. But sleep is always lurking, blurs the perception, and therefore the difference between dreams and reality as well. In the Dutch medieval poetry as well as the French, references to this dorveille can be found and Bel Ayre was inspired by that. An orgue de barbarie (a small, portable barrel organ) guides the nocturnal travelers past secret lovers, praying monks, the lonely writer, the mother that feeds her child, the broken hearted, dream readers, the sneaky charlatan and the trance of the jabbering drunk for whom the dorveille lasts all night.

NL
Entre-temps is een reis door een imaginaire stad tijdens de nacht. Hier en daar duiken mensen op en er wordt ingezoomd op de dingen waar ze mee bezig zijn. Maar de slaap vertroebelt de perceptie en zo ook het onderscheid tussen droom en realiteit. Zowel in de Nederlandstalige als in de Franstalige middeleeuwse poëzie zijn verwijzingen teruggevonden naar deze dorveille en Bel Ayre liet zich hierdoor inspireren. Een orgue de barbarie (een klein draagbaar draaiorgel) leidt de nachtelijke reizigers door de stad langs stiekeme minnaars, de biddende monniken, de eenzame schrijver, de moeder die haar kind voedt, gebroken harten, de droomverklaarder, de geniepige charlatan en de roes van brallende dronkaards voor wie de dorveille de hele nacht lang duurt.

Lieselot De Wilde: voice, lyrics, music, orgue de barbarie
Peter Verhelst: guitar, arrangements & compositions, orgue de barbarie
Jean-Phillipe Poncin: clarinets
Lode Vercampt: cello

logovlaamseoverheid.jpg


Entre-temps is gemaakt met steun van de Vlaamse Overheid.